| 1899 ж. |
Негiз бердi дәрiгерлiктегi бүгiн әмбебап емдiк сапалар және кең тарату XX ғасырдың бас дәрiлерi бiр аспиринды атау. Не бiрақ аспириндарды ойлап тапқан моменттiң сөйткенше болды ма?
Бабаларымыздар әдетiншелер қызулар төмендеттi және талдың қабығы немесе қызыл талдың су тұнбасымен ауруларды шештi.
Ђлi ертеде, 2~ оны арқылыға белгiлi бол талды қабық әр түрлi инфекциялық аурулар және подаграны, оларды емдедi ауруды жеңiлдiк және температураның төмендетулерiне қолданды. Уағыздаушы Эдвард Стоунды 1763 жылда талдың қабығының тұнбасымен жанталаса қалтырауды емделу туралы баяндама Лондонның Хан қоғамында жасады.
1838 жылда талдың қабығының белсендi компонентi салицил қышқылы болып табылғанда көрсетiлдi. Бiрнеше соңыра италиялық химик Рафаэль Пири салицил қышқылын талды қабықтан ерекшеледi, бұл заттың химия құрамын анықтады және ол ойдағыдай синтез жасады. Ол қышқылдың салицил спираевойының атауын алды. Салицил қышқылы жаттығу дәрi қолданулары бiрақ сонда алмады. Тек қана 15 жылдардан кейiн салицил қышқылының натри тұзы пайдаланыла бастады. Алар е емдiк қасиетi болатын салицил қышқылының басқа түрлерiн алыну үшiнХофман Феликстiң Bayerдың серiктестiгiнiң қызметкерi ацетилсалицил қышқылының өндiрiс технологиясын жасады.
Өнiм аспирин коммерциялық атауды алды. Бұл атаулар құралған екi жиiрек : «Spiraea, салицил қышқылын тұңғыш рет химиялық жолмен ерекшеленген өсiмдiктiң тобылғысының латынша атауынан ацетил және спир. |
|
en
|
kz |
de
|
ru
|
ar
|
cn
|
jp
|
кино
